72 - 3

by Falcon

- as translated from the original Dutch by the author
- edited by SirJeff
- art by Matt
- do not use without the author's and artist's permissions.


Ze voelde hoe er 'gerommeld' werd aan haar kruis en enkele ogenblikken later merkte ze dat de 'one bar prison' werd losgemaakt van de grond. Niet echter het deel dat in haar vagina stak, dat was blijkbaar vastgemaakt aan haar harnas en bleef zijn trillende en schokkende werk onverminderd voortzetten. Ook haar enkels werden losgemaakt van de tentharingen en dankbaar zette ze zichzelf in een wat comfortabeler positie.
Onverwacht, en helemaal niet zoals ze dat gewend was, werd er plotseling hard aan haar leidsels getrokken en striemde de fiber rijzweep haar schouders. "Heeejjjaaah" klonk het en een tweede slag, ditmaal over haar uitpuilende billen vertelde haar dat het de bedoeling was dat ze in beweging kwam. Maar….. zo? Ze kon niets zien door de gesloten oogkleppen. Moest ze blind als ze was de sulky trekken en vertrouwen op de stuurmanskunsten van haar bestuurder? Aarzelend zette ze zich in beweging, tastend met haar toch al zo vreemd staande voet naar onregelmatigheden op haar pad. Die waren er genoeg, de meeste bosweides zijn niet zo glad als een golfbaan en meerdere keren had ze moeite haar evenwicht te bewaren.
Na enige tijd voelde ze dat het grasveld op hield en dat ze weer de (betrekkelijke) stevigheid van het bospad had om verder te lopen. Haar bestuurder vond dat blijkbaar het juiste moment om haar tempo op te voeren en enkele striemende, snijdende slagen over haar billen brachten die boodschap luid en duidelijk over. Met alle macht uit haar lichaam trok ze, in een soort ongewone halfdraf, de sulky met zijn berijder over het pad. De manier waarom deze haar leidsels hanteerde, voortdurend strak aangetrokken, was ongewoon en lastig en dwong haar haar hoofd voortdurend iets achterover te houden, een lastige opdracht met zo'n extreem brede halsband om je nek.
Eindelijk, net toen ze begon te denken over 'instorten' werd er nog harder aan de leidsels getrokken zodat ze bijna achterover viel. Het was duidelijk, aan de wilde rit was een einde gekomen. Aan haar halster werd ze vervolgens stapvoets verder geleid en weer werden de leidsel aan een hek gebonden, zodanig dat ze (moeilijk met haar strak op de rug gebonden armen) voorovergebogen moest blijven staan en moest wachten. Op enige afstand hoorde ze stemmen, mannenstemmen, maar ze was niet in staat ook maar een enkel woord te verstaan.
Opnieuw kon ze niet anders dan wachten. Niet dat ze zich verveelde hoor, die verdomde trillende en schokkende vibrator ging onverpoosd door met zijn werk en nu ze even wat rust had was dat meteen weer duidelijk merkbaar. Daarnet, in maximale inspanning tijdens het trekken was ze in staat geweest dat bijna te negeren maar nu kwam dat in volle hevigheid weer terug.
Na verloop van tijd werd ze uit haar gebogen positie bevrijd en voelde ze dat er opnieuw werd plaatsgenomen op de sulky. Weer striemde de rijzweep haar schouders en weer begon ze met haar inspannende werk. Maar wacht, iets was er 'anders' het gewicht was anders en ook de intensiteit van de zweepslagen op haar kontje. Was dit haar 'eigen' Master weer die haar stuurde> De druk op het bit met de leidsel was nog steeds intens maar in het vertrouwen dat 'hij' het was gooide ze haar hoofd blij achterover en hinnikte intens, het enige geluid dat haar was toegestaan.
Het werd een lange wandeling, opnieuw voelde ze onder haar nog altijd onwennige hoeven het gras en later weer het pad. Het 'blind' lopen begon te wennen en in het vertrouwen dat hij nu zelf weer de teugels in handen had begon ze ook het vertrouwen te krijgen dat hij haar zou behoeden voor een val door een bult of kuil.
Aan het gepiep van het hek herkende ze later dat ze weer in hun eigen achtertuin naar binnen gingen. Maar in plaats van haar (na haar te hebben uitgespannen) het huis in te voeren merkte dat ze in de stal gezet werd die achter in de tuin was gebouwd. Haar bit werd weggehaald maar verder bleef alles zoals het was, inclusief de (intussen vervloekte) dildo in haar onderlijf. Uitgeput door de inspanningen zakte ze in elkaar op de berg stro en zocht even naar een houdbare positie, blijkbaar was het tijd geworden om even te rusten. Met schokkend lijf (door de nog altijd werkende dildo) zakte ze dan ook al snel in een soort halfslaap.


Wordt vervolgd